Beter onderwijs en veiliger Nederland

Dinsdagavond 31 januari was de aftrap van het Nationaal Veiligheid College 2020 met het thema radicalisering. Meer dan 70 genodigden (studenten, vertegenwoordigers van de politie, handhaving en defensie en docenten) kwamen luisteren en praten met de sprekers Fidan Ekiz (journaliste, documentairemaakster en tafeldame bij De Wereld Draait door) en Gülsüm Isleyen (theatermaker, trainer) over de radicalisering in Nederland en hoe kunnen we die nu aanpakken.

Delen van kennis
Het Nationaal Veiligheid College 2020 (werktitel) is een initiatief van ROC Midden Nederland. Het initiatief is ontstaan vanuit de gedachte dat door het vrijelijk delen van kennis op het gebied van veiligheid, het landelijke opleidingsniveau van studenten en medewerkers in het publieke- en private veiligheidsdomein verhoogt. Hiermee dragen we gemeenschappelijk bij aan een veiliger Nederland. Beter onderwijs en meer veiligheid is wat ons bindt.

Uitspreken tegen radicalisatie of niet?
Na de opening door John Duenk neemt Fidan het woord. Zij vertelt onder meer over haar zoektocht naar de oorzaken van de toegenomen spanningen in ons land. Deze begon met een oproep aan de moslimgemeenschap om zich uit te spreken tegen terreuraanslagen. Maar tijdens het filmen van haar dwdd-documentaire 'Alles komt goed?' ontdekte zij dat die verantwoordelijkheid breder gedragen moet worden. “Mensen maken zich zorgen over hun veiligheid en die van hun kinderen. We zijn allemaal verantwoordelijk voor het waarborgen van die veiligheid. Maar de verbondenheid ontbreekt en het maatschappelijk debat laat geen ruimte meer voor nuance. Het debat is nu gegijzeld door schreeuwers. De meerderheid is bang om zijn stem te laten horen.'' De vraag die Fidan nu vooral bezig houdt en waar ze over in gesprek wil vanavond is: " Wat is de impact van polarisatie en angst op onze samenleving? "

Stop met schreeuwen!
Gülsüm neemt het stokje over en geeft een performance waarmee ze de huidige polarisatie zichtbaar wil maken. Ze laat borden zien met teksten als ‘Sharia voor Nederland’ en ‘Willen jullie meer of minder Marokkanen? Minder!!’ en vervolgens roept ze op om te stoppen met schreeuwen en vertelt over haar eigen ervaringen. Over de diversiteit die ze om haar heen ziet en hoe mooi die is. In haar eigen ‘inner circle’ van diverse culturen kan zij zichzelf zijn, kan zij zich vrij uitspreken en de discussie aangaan. Kan iedereen niet zijn eigen ‘dans’ uitvoeren en zo met elkaar ‘dansen’?

Pratende meerderheid
De avond wordt afgesloten met een gesprek. De aanwezige studenten, vertegenwoordigers van de politie, handhaving en defensie en docenten spreken zich uit. Velen herkennen het geschetste beeld. Het blijft lastig om in gesprek te gaan. Er is angst voor de heftigheid van de discussie. Er is niet direct een oplossing maar een conclusie is dat we vooral met elkaar in gesprek moeten blijven, naar elkaar luisteren. Laten we de pratende meerderheid zijn!